NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 29
Spójrz.
Aby zachować historyczny charakter domu,
proponuję odpuścić sobie remont generalny.
Zostawmy stare elementy i dodajmy do nich nowe.
Jak ci się to widzi?
Nie znam się na tym.
Wy dwoje zdecydujcie.
Nie ma na co czekać.
Kiedy pan Ye wyjedzie z kraju,
może minąć dobrych kilka lat, zanim do nas wróci.
Wyjeżdżasz za granicę?
Dokąd?
No dobrze...
Porozmawiajcie sobie.
Bez obaw.
Zajmę się twoim domem.
Nie zostawię niedokończonego projektu.
Jak długo cię nie będzie?
Już tu nie wrócisz?
Dlaczego?
Przyjąłem ofertę od pana Browna,
sejsmologa z Cambridge.
Mam dołączyć do jego zespołu, który podróżuje po całym świecie
i buduje wstrząsooporne domy dla ofiar trzęsień ziemi.
Kiedy wyjeżdżasz?
Wkrótce.
Jak sobie chcesz.
Jesteś zła?
A mam prawo być zła?
To naprawdę wspaniały plan,
więc nie powinieneś się wahać.
Nie masz rodziny.
Nic cię tu nie trzyma.
Możesz wyjechać, dokąd tylko chcesz.
Ale ja nie jestem taka jak ty.
To moja praca.
I moje marzenie.
Właśnie tym się zajmuję.
Więc nie mamy o czym rozmawiać, prawda?
Nie powinniśmy byli w ogóle tego zaczynać.
Nic do mnie nie czujesz?
Nie.
Więc dlaczego wciąż trzymasz w domu ten kokos?
Widziałeś go?
Tak.
Teraz, gdy znów cię spotkałem,
nie chcę już podróżować sam.
Chcę zwiedzać świat z tobą.
Mieszkać w namiocie.
Śpiewać,
tańczyć,
pić i gawędzić.
Oto życie, jakiego pragnę.
Dlaczego ja?
Przeznaczenie.
Przeznaczenie?
Mam uwierzyć w opatrzność?
Ja w nią wierzę.
To właśnie los sprawił, że nasze ścieżki się przecięły.
Jeszcze nigdy nie byłem tak szczęśliwy jak tamtego dnia.
Ale szczęście jest ulotne.
O tym, czy mnie opuści, zadecydujesz ty.
Czy zechciałabyś pojechać ze mną?
Ja...
Nie musisz odpowiadać od razu.
Twoja decyzja jest dla mnie bardzo ważna.
Przemyśl to na spokojnie.
Panie Lu, co się stało?
Robot sprzątający wjechał pod łóżko i utknął.
Próbuję go wyciągnąć.
Pani kokos.
Ciekawe, kiedy spadł.
Dlaczego wzięłam cię do domu?
Mam uwierzyć w opatrzność?
Ja w nią wierzę.
To właśnie los sprawił, że nasze ścieżki się przecięły.
Ale szczęście jest ulotne.
O tym, czy mnie opuści, zadecydujesz ty.
Moja droga Caino,
tęsknię za tobą.
Co porabiasz?
Meizuo.
Spotkajmy się za godzinę w barze.
Muszę powiedzieć ci coś ważnego.
Co mam teraz zrobić?
Co robić?
Dlaczego uciekam?
Caina?
Już późno. Co tu robisz?
Chciałaś się ze mną zobaczyć?
Powiedziałeś, że decyzja należy do mnie.
Że się dostosujesz.
Ale ty robisz, co ci się żywnie podoba.
Masz swoją odpowiedź.
Co się stało, Caina?
To ja powinnam o to zapytać!
Lubisz podbijać nowe kraje i serca kolejnych kobiet.
Nie wciągaj mnie w swoje gierki!
- Czemu tak mówisz? - Wszystko widziałam.
- Chodzi o Ding Qi? Posłuchaj... - Nie tłumacz się.
Nie chcę tego słuchać.
- To nie tak... - Nie obchodzi mnie to!
Przyszłam powiedzieć ci,
że chcę, byś stąd zniknął.
Możesz sobie wyjechać, na jak długo chcesz.
Nie chcę cię już nigdy więcej widzieć na oczy.
I co myślisz?
Ten zielony kolor przyciąga oko.
Prawda? To mój najnowszy drink.
Skosztuj.
O, jesteś już.
To ja cię tu zaprosiłam.
Dlaczego przyszedłeś przede mną?
Caina.
Chcę, aby moja ukochana wiedziała,
że na nią czekam.
Meizuo.
Jesteś porządnym facetem.
Podobno dziewczyny wolą niegrzecznych chłopców.
Właśnie takiego zostawiłam.
Coś cię stało?
Skąd.
Wszystko w porządku.
Mam tak uroczego i troskliwego chłopaka.
Inne dziewczyny zzielenieją z zazdrości.
Barman, chcę się czegoś napić.
Podwójny Czerwony Dynamit.
Już się robi.
Nie za dużo jak na raz?
Chcesz się upić?
Mam już mocniejszą głowę.
Czerwony Dynamit.
Nie rób te...
Caina, wszystko w porządku?
Po prostu mam farta,
że nie zakochałam się w niegrzecznym chłopcu.
Chodźmy pić.
Już ci wystarczy.
Uważaj.
Pani Zhou, za dużo pani wypiła?
- Zaprowadź ją na górę. - Dobrze.
Dzieńdoberek, panie Lu.
Szybciutko.
- No dobrze. - Wróciłam.
Połóż się i odpocznij.
Kiedy ja chcę jeszcze pić.
- Wcale nie jestem pijana. - Owszem, jesteś.
Polej kielicha.
Kładź się i śpij.
- Dobrze? - Daj mi pić!
- Panie Lu. - Proszę.
Widzisz? Mówisz, masz. Wypij duszkiem.
- Czy to alkohol? - Tak.
Kłamca!
Co to ma być?
Szkaradzieństwo.
Nie mogę na to patrzeć. Panie Lu.
Proszę się tego pozbyć!
Do kosza z tym obrzydlistwem!
Ale, pani Zhou, przecież...
Proszę to wyrzucić!
- Proszę mi to wziąć sprzed oczu! - Dobrze.
Wyrzucę.
Już się robi.
Pomóc ci?
Tutaj.
Kokos.
Zabierz go stąd.
Dlaczego?
Kokos.
Nie chcę go widzieć.
Dlaczego?
Uśmiech na kokosie wystrugał Ye Mingchuan.
Już nigdy więcej nie chcę oglądać tego irytującego typa na oczy.
Nie rób te...
Obudziłaś się?
Meizuo?
Dzień dobry.
Proszę, pani Zhou.
- Sok pomarańczowy na ból głowy. - Dziękuję.
Meizuo.
Nie poszedłeś wczoraj do domu?
Pani Zhou, zapomniała pani?
Była pani wczoraj pijana.
Meizuo tu panią przyprowadził.
Doglądał pani całą noc.
Przepraszam, Meizuo.
Pewnie dałam niezły popis, co?
Nie szkodzi.
Widziałem już gorsze rzeczy.
Pani Zhou.
Wymiotowała pani i całą noc robiła rwetes.
A buzia nie zamykała się pani nawet na chwilę.
Nalegała pani, aby wyrzucić ten kokos.
I upierała się, żeby jeszcze coś pani nalać.
Słucham? Co pan powiedział?
Chciała pani, żeby nalać jej kolejnego drinka.
- Nie, to wcześniejsze. - Wcześniejsze...
Prosiła mnie pani, żebym wyrzucił kokos.
Gdzie teraz jest?
W koszu na zewnątrz.
Nie chcę go widzieć.
Dlaczego?
Uśmiech na kokosie wystrugał Ye Mingchuan.
Już nigdy więcej nie chcę oglądać tego irytującego typa na oczy.
- Pięknie pachnie. - To prawda.
- Niebo w gębie. - Konam z głodu.
Witam widzów Tencent Now Live.
Oto nasza relacja na żywo.
Jestem Fang, wasza kulinarna przewodniczka.
Dziś zaglądamy na jedną z uliczek w wiosce rybackiej.
Stoisko Dongów szturmem podbiło Weibo i wywołało istną kalmarową gorączkę.
W okamgnieniu zdobyło ogromną popularność i stało się mekką turystów.
Dziewczyna w uroczym kapeluszu to założycielka
Mistrzowskich Kalmarów Dongów.
Mamo, te już są gotowe.
Proszę.
Proszę uważać, gorące.
- Dzień dobry, ile sztuk? - Dwie.
Już się robi.
Proszę uprzejmie.
- Dzień dobry, ile sztuk? - Dwie.
Dobrze, dwa kalmary dla pani.
Proszę bardzo.
Stuknijmy się. Zdrówko!
Jeszcze chwileczkę.
Mamo, to dla tamtych państwa.
Ostrożnie, proszę się nie oparzyć.
Proszę. To dla państwa.
Smacznego.
POLECANE
Mamo, te już są gotowe.
Dzień dobry, ile sztuk?
- Dwie. - Dobrze. Dwa kalmary dla pani.
DAOMING SI
Halo? Daoming Si?
Masz teraz chwilę?
Hej.
Słuchasz mnie?
Shancai jest w pobliskiej wiosce rybackiej.
Znalazłeś ją?
Myślałem, że ją porwano i zaprzęgnięto do ciężkich robót.
Wiele się nie pomyliłeś.
Wygląda na zmęczoną.
Wiesz, co tam robi?
Smaży kalmary.
Jest zlana potem.
Ledwo mówi, bo w gardło gryzie ją dym.
I wciąż tworzy nowe smaki.
Cud, nie dziewczyna.
Taka kreatywna.
Czemu tu jeszcze siedzisz? Jedź po nią.
Nigdzie się nie wybieram.
Ty pojedź.
Dlaczego ja miałbym to robić?
Skoro ciebie to nie obchodzi, to mnie tym bardziej.
Przyjaźnicie się. Jedź.
Wybierzmy się tam razem.
Nie bądź głupi.
Zostawiła mnie.
Czemu miałbym ją tu sprowadzać?
Jedź sam, jeśli chcesz.
Nie potrzebujesz mojego błogosławieństwa.
Tamten utwór był świetny.
Prawda?
Cała się rozmazałam.
I strasznie spuchły mi oczy.
Uważam, że jesteś dziś wyjątkowo urocza.
Droczysz się ze mną?
Mówię poważnie.
Meizuo.
Czemu jesteś dla mnie taki miły?
Bo jesteś tego warta.
Następnym razem zabiorę cię na koncert jazzowy.
Jaka jest twoja ulubiona piosenka?
Podoba mi się „Casablanca”.
Widziałaś film?
Opowiada historię Ricka, który pozwala ukochanej odejść z rywalem.
- Kogo pan szuka? - Jestem chłopakiem Zhou Cainy.
Przyszedłem do pana Ye Mingchuana.
Jeśli mnie pani nie wpuści,
będę tu wystawał, aż skończy pracę.
- Proszę pana... - Nie proszę o wiele.
Przyszedłem, by raz na zawsze położyć kres naszej rywalizacji.
Proszę mu to przekazać.
Jak mniemam, nie przyszedłeś tutaj omawiać projektu architektonicznego?
Ye Mingchuan.
Co zrobiłeś Cainie?
Co masz na myśli?
Caina wygląda na nieszczęśliwą.
Wiem, że to przez ciebie.
Powinieneś zapytać ją.
Czemu przychodzisz z tym do mnie?
Bo mi na niej zależy.
Nie chcę jej zasmucać.
Ach tak?
Co czujesz do Cainy?
Nie ty powinieneś mnie o to pytać.
Chcesz dalej to ciągnąć?
Zmieniać kobiety jak rękawiczki, unieszczęśliwiać je
i nie brać za nic odpowiedzialności?
A ty co takiego dla niej zrobiłeś?
Staję na rzęsach, żeby ją uszczęśliwić.
Rozśmieszam ją każdego dnia.
Obsypuję ją drobnymi upominkami, żeby czuła się kochana.
A ty?
No tak.
Za każdym razem gdy się spotykamy,
widzę w jej oczach niepewność.
Chcę ci coś powiedzieć.
Spieszę się. Może innym razem. Meizuo czeka.
Nie musisz.
Po prostu więcej mnie nie unikaj.
Ja...
Nie unikam cię.
Myślałem, że mi się uda.
Ale choćbym nie wiem jak się starał, nie potrafię jej uszczęśliwić.
Wciąż tylko ją zasmucam.
- Chodzi o Ding Qi? Posłuchaj... - Nie tłumacz się.
Nie chcę tego słuchać.
- To nie tak... - Nie obchodzi mnie to!
Przyszłam powiedzieć ci,
że chcę, byś stąd zniknął.
Możesz sobie wyjechać, na jak długo chcesz.
Nie chcę cię już nigdy więcej widzieć na oczy.
Teraz jest przekonana,
że widuję się z innymi kobietami.
Rozczarowałem ją.
James spotyka się z inną.
Co mam teraz zrobić?
Co robić?
Wszystko będzie dobrze.
Dobra.
Uznajcie mnie za ostatniego śmiecia i kobieciarza.
Dzięki temu Caina o mnie zapomni i znów będzie szczęśliwa.
Co masz na myśli?
Nie będę już jej nachodził.
Przyjąłem ofertę wyjazdu za granicę.
Już wszystko przygotowałem.
Wylatuję za kilka dni.
Ale zanim wyjadę,
chciałbym, żebyś coś jej przekazał.
Daj jej to w moim imieniu.
Mam nadzieję, że ją uszczęśliwisz.
KRÓLEWSKIE KALMARY DONGÓW
- Ale to długo trwa. - Aż mi ślinka cieknie.
- Długo jeszcze? - Proszę.
Stoimy już od dwóch godzin.
Umieram z głodu.
Ile bierzemy?
- Zaraz odpadną mi nogi. - Cała ścierpłam.
- Dwie porcje starczą? - Prawie gotowe.
KALMARY Z GRILLA
Co za kolejka. Dajmy sobie spokój.
Ale ładnie pachnie.
Zaraz nasza kolej.
Co to za paskudny kapelusz?
Skąd tu się wziąłeś?
Przyjechałem cię stąd zabrać.
Huaze Lei. Jedz do woli.
Nie krępuj się.
Bardzo dziękuję.
Proszę.
Czy to te legendarne kalmary z sosem „osiem skarbów”?
- Są naprawdę pyszne. - Cieszę się.
Chcesz trochę yakultu? Będzie jeszcze smaczniejsze.
Proszę.
Tak przy okazji...
Shancai, nie za długo tu siedzisz?
Kiedy zamierzasz wrócić na zajęcia?
Nie chcę jeszcze wracać.
Ten twój projekt o owocach morza jest aż tak trudny?
Jeszcze nie skończyłaś?
Nie, jeszcze nie.
Shancai.
Wykładowca powiedział, że możesz dokończyć projekt na uczelni,
nie musisz robić tego tutaj.
Właśnie. Czemu tu siedzisz?
Zawsze łatwiej skonsultować się z wykładowcą na miejscu.
Prawda? Proszę.
Proszę, Huaze Lei.
- Skosztuj tego. - Shancai nigdy nie opuszczała zajęć.
Świetnie sobie radzi.
Nie musimy się o nią martwić.
- Oczywiście. Przecież to nasza krew. - Otóż to.
Ja też jestem przekonany, że Shancai państwa nie zawiedzie.
Prawda, Shancai?
Wrócę na uczelnię tak szybko, jak to możliwe.
Dam ci dokładkę.
Tego nie mają na uczelni.
Yakult dla ciebie.
Całkiem przyjemne miejsce.
Jak mnie tu znalazłeś?
Obejrzałem filmik, który robi furorę w sieci.
Miałaś na nim fajny strój.
Smażyłaś kalmary.
Naprawdę świetnie ci szło.
Widać, że nie przez przypadek zdobyłaś nagrodę w konkursie kulinarnym.
Nie zawiodłaś.
Potrafisz przetrwać wszędzie.
Dziękuję, że przyjechałeś.
Nie dziękuj mi.
Jak on się miewa?
Możesz zobaczyć się z nim, jak wrócisz na uczelnię.
Skoro lubisz go aż tak bardzo, dlaczego mu tego nie powiesz?
Nie mogę mu tego powiedzieć
właśnie dlatego, że go lubię.
- Dzień dobry, ile sztuk? - Trzy.
Zrozumiałam.
Dużo chili czy mało?
- Dużo. - Dobrze.
- Tak. - Proszę.
Ile sztuk?
- Dwie. - Już się robi.
- Więcej chili? - Nie, mniej.
Oczywiście.
Dwie wystarczą?
- Na miejscu. - Gotowe.
Proszę chwilę zaczekać.
Ale tu tłumy. Chodźmy stąd.
Trzy sztuki z dodatkowym chili.
- Dziękuję. - Ostrożnie.
- Dziękuję. - Spójrz na nią.
- Dobrze sobie radzi. - Tak.
Dzień dobry, ile sztuk?
- Pięć. - Poproszę pięć.
Oczywiście.
- Smaczne. - Aż mi ślinka cieknie.
Niebo w gębie.
- Tak. - Dwie sztuki. Ostrożnie.
- Stoimy już od dwóch godzin. - Dziękuję.
- Zaraz odpadną mi nogi. - Cała ścierpłam.
Dzień dobry, ile sztuk?
- Pięć. - Dobrze.
Co za nieprzebrane tłumy.
- Dużo chili czy mało? - Mało.
Dobrze.
- Ale zapach. - Dwie sztuki.
- Dobrze. Dwie? - Tak.
Dać dużo chili czy mało?
Poproszę dużo.
- Chwileczkę. - Konam z głodu.
Czego szukasz?
Przeglądam Airbnb, żeby znaleźć jakieś lokum.
Nie ma takiej potrzeby.
Już się tym zajęliśmy.
Co?
Shancai, jesteśmy na miejscu.
Tadam!
Spójrz tylko.
Ale ładnie.
To naprawdę ten sam dom?
Pozwól, że opowiem.
Tę sofę
kupiłam ja.
Xiaoyou kupiła to krzesło.
A tamten nóż
przyniosła z domu Li Zhen.
- Ładnie, prawda? - Mało powiedziane.
Zapiera dech w piersiach.
Ten stół też jest śliczny.
- To z tego portalu z używanymi rzeczami? - Tak.
Pewnie byłabyś zła, gdybyśmy kupili coś droższego.
Ale niższa cena może oznaczać niższą jakość.
Dlatego też zrobiłem zakupy na zaufanym portalu z używanymi rzeczami.
Ten stolik na przykład to nówka.
Był przeceniony aż o 40 procent.
Później przywiozą pozostałe meble.
Dziękuję, Qinghe. Jest śliczny.
Nie ma za co dziękować.
Wybrałem ci też tę poduszkę.
Gdy będziesz ją przytulać, pomyśl o mnie.
Wznieśmy toast za powrót Shancai!
- Za powrót Shancai! - Za powrót Shancai!
Shancai,
Meizuo poprosił, żebym przywitał cię w jego imieniu.
Przyjdzie, jak będzie mógł.
Chyba słyszałaś, że teraz ugania się za Cainą.
I ciągle raczy nas opowieściami o ich miłości.
Naprawdę?
Też chcę o tym usłyszeć.
Jak się zeszli?
Wreszcie znalazł się ktoś, kto chce tego słuchać.
Świetnie! Jesteśmy ocaleni.
Xiaozi, możesz śmiało zapytać Meizuo.
Musisz koniecznie usłyszeć to z pierwszej ręki.
Czy mi się wydaje, czy wy chcecie mnie w coś wrobić?
No wiesz? O co ty nas posądzasz?
- Shancai. Chcę skosztować kalmarów. - Ja też.
- Wszyscy chcemy. - Nie.
Jest was za dużo.
Jeśli usmażę tyle naraz, wszyscy podusicie się od dymu.
Otworzę.
Co...
Co to?
Dzień dobry, jestem Miś ZZ.
Przywieźliśmy meble, które kupili państwo na naszym portalu internetowym.
Błyskawiczna dostawa!
Dziękujemy za wybór naszej platformy zakupowej.
W naszym asortymencie znaleźć można szeroką gamę praktycznych produktów.
Zapraszamy do korzystania z naszych usług.
A to dla pani.
Jaki uroczy! Bardzo dziękuję.
Dopiero wczoraj złożyłem zamówienie, a towar jest już na miejscu.
Misiu ZZ, jesteś wspaniały!
Niech no cię wyściskam!
Dong Shancai, jesteś szczęściarą.
Otaczają cię przyjaciele, którzy o ciebie dbają.
I zdjęcie.
Gdyby tylko...
- Też chcę zdjęcie. - Ja zrobię.
Przysuń się troszkę.
Nie, nie mogę być zachłanna.
I tak już wiele mam.
AKTUALIZACJA STATUSU ZNAJOMEGO
DONG SHANCAI
Dziękuję, Hauze Lei, za sprowadzenie mnie do Szanghaju
i wynajęcie domu, w którym mieszkałam.
Dziękuję wszystkim swoim przyjaciołom za tę niesamowitą niespodziankę!
Naprawdę jestem wdzięczna. Wróciłam!
Jestem taka niemądra.
Doskonale wiem, że dla Ye Mingchuana to tylko zabawa.
Tamtej nocy w Yunnanie
powiedział, że nie chce się ustatkować.
A teraz przyłapałam go,
jak obściskiwał się ze swoją asystentką.
Powinnam była zorientować się,
że nie traktuje mnie poważnie.
Czemu ciągle trzymam ten paskudny kokos?
Chyba naprawdę oszalałam.
Co robić?
Czy jest drink o nazwie
„Na Pewno Gorzko Pożałuję Tego, Co Dzisiaj Zrobię”?
Tak.
Wobec tego poproszę.
I dodaj szczyptę „poświęcenia”.
Dobrze.
Jakkolwiek patrzeć,
spotkanie mnie to początek twojego szczęścia.
Za twoją przyszłość.
Zdrowie.
Podoba mi się.
Spotkanie ciebie to początek mojego szczęścia.
Wypijmy za naszą przyszłość.
Twoje „poświęcenie”.
Na pewno będę żałować tego,
co dzisiaj zrobię.
Napisy: Natalia Chycka